Meryem
Bir kadın tanıdım, alacalı elbisesiyle
Konuşması sade, güzel Türkçesiyle
Urfa'dan Denizli'ye anasız babasız,
Yavrusunu bekliyor yurtsuz bucaksız.
Yaşı büyümüşte, ufacık bedeniyle
Kalbi çocuk kalmış, olmayan kaderiyle
Varmış birine zorla, çaresiz
İstemeden olmuş, sorgusuz sualsiz.
İlim ilim diye düşürmüyor dilinden,
Okuyamıyor diye almışlar mektebinden,
Bilselerdi cinsiyete değil, insana
Boyun eğmiş bir insafsızın lafına.
Şimdi ne bir geleni var, ne bir bakanı
Yalnız başına, küçücük ana kucağı
Yine de bilmediği yok cin gibi aklı,
Bir görseniz, var her şeye hakkı.

Yorumlar
Yorum Gönder